Een kleine onderbreking in het verhaal
Je zult misschien gedacht hebben: De Voogdijraad grijpt in (3)? Waar zijn deel 1 en 2 dan gebleven?
Een tweedelig hoofdstuk met de titel 'De Voogdijraad grijpt in' zal voorlopig nog even in mijn concepten blijven staan.
Na het bestuderen van de verschillende documenten werd duidelijk dat dit verhaal behoorlijk gevoelig ligt. De gebeurtenissen vonden plaats in 1937. Hoewel dat inmiddels bijna negentig jaar geleden is, kunnen nabestaanden van de betrokken kinderen nog altijd in leven zijn. Het openbaar maken van de inhoudelijke details zou hen mogelijk in een ongemakkelijke of pijnlijke positie kunnen brengen.
Daarom heb ik besloten om de inhoud van het dossier niet volledig openbaar te maken. In plaats daarvan zal ik de gevonden stukken voorlopig alleen in grote lijnen beschrijven. Zo kunnen we wel vastleggen welke documenten ik heb gevonden en welke stappen er rondom het gezin zijn gezet, zonder gevoelige informatie over de betrokken familieleden naar buiten te brengen.
Op die manier hoop ik een goede balans te vinden tussen het vertellen van de familiegeschiedenis, het respecteren van de privacy van nog levende nabestaanden en het zorgvuldig omgaan met de historische bronnen.
Want ook wat je besluit níét te publiceren, hoort soms bij het doen van familieonderzoek.
Wat hebben de documenten ons verteld?
Hoewel ik de inhoudelijke details uit het dossier niet openbaar zal maken, wil ik de belangrijkste vondsten natuurlijk niet helemaal onbesproken laten.
In het archief van de Arrondissements-Rechtbank in ’s-Hertogenbosch heb ik verschillende documenten uit 1937 gevonden. Samen geven deze stukken een duidelijker beeld van wat er na het overlijden van Johanna met het gezin is gebeurd.
Dit is wat we uit de documenten kunnen opmaken:
-
9 juni 1937: De Voogdijraad stelt een verzoekschrift op waarin wordt verzocht Joris uit de ouderlijke macht te ontzetten.
-
10 juni 1937: Het verzoekschrift wordt door de rechtbank ontvangen en voor een conclusie doorgestuurd naar de officier van justitie.
-
Juni 1937: In de stukken worden tien minderjarige kinderen genoemd. Zij blijken inmiddels op verschillende adressen en in verschillende instellingen te verblijven.
-
De mogelijke voogd: De R.K. Vereeniging Liefdewerk voor Kinderbescherming in Eindhoven verklaart zich bereid de voogdij over de kinderen te aanvaarden.
-
De betrokkenen: In het dossier worden verschillende familieleden en twee politiefunctionarissen uit Best genoemd als personen die bij de procedure betrokken konden worden.
-
16 juni 1937: De rechtbank spreekt haar beschikking uit. De R.K. Vereeniging Liefdewerk voor Kinderbescherming wordt benoemd tot voogd over de minderjarige kinderen.
Met deze documenten wordt duidelijk dat de verhuizingen van de kinderen na het overlijden van Johanna onderdeel waren van een grotere gebeurtenis. Er heeft een officiële procedure plaatsgevonden waarbij de Voogdijraad en uiteindelijk ook de rechtbank betrokken waren.
De precieze aanleiding en de inhoudelijke verklaringen laat ik buiten deze publicatie. Niet alles wat je tijdens familieonderzoek vindt, hoeft immers ook openbaar gemaakt te worden.
Maar één ding is duidelijk: 1937 was een bijzonder ingrijpend jaar voor Joris en zijn kinderen.
Hoewel we niet alle details uit het dossier kunnen delen, heeft dit onderzoek ons wel een belangrijk stukje van de familiegeschiedenis opgeleverd.
De verhuizingen van de kinderen na het overlijden van Johanna blijken niet zomaar gebeurtenissen te zijn geweest. Er heeft een officiële procedure plaatsgevonden die grote gevolgen had voor het gezin.
En daarmee hebben we weer een stukje van het verhaal van Joris kunnen reconstrueren.
Maak jouw eigen website met JouwWeb